PUKULAN PECUTAN

PUKULAN

Het ontstaan van de Pukulan Pecutan

Omstreeks 1950 waren vele Nederlanders, waaronder mijn ouders en onbewust ook ik, gedwongen het toenmalig Nederlands Indië te verlaten. Een deel van hen vertrok naar Nederland. 

Nederlands Indië als kolonie was veranderd in een onafhankelijk Indonesië.

Het feit dat er zowel Europees - als  Indonesisch bloed door de aderen stroomde, betekende dat de mensen die tot deze groep behoorden, als INDO werden getypeerd. Geen volbloed Nederlander, geen Indonesiër, maar behorend tot een subcultuur met een specifieke perceptie. Hierover en over de oorzaken en de gevolgen is al veel geschreven en overschrijdt de grens van hetgeen voor deze site relevant is. Ik verwijs in dit kader dan ook graag naar degenen die daar meer verstand van hebben dan ik.

 

Menig Indonesiër beoefende in die koloniale tijd de Pencak Silat.

Een traditionele wijze van zelfverdediging die verder strekte dan de fysieke handelingen en gerelateerd was aan verschillende levensovertuigingen, altijd vermengd met animistische opvattingen (het geloof dat door de natuur en de mens gemaakte voorwerpen bezield kunnen zijn).

De Pencak Silat kende en kent vele geheimen en rituelen. Een kunde die in originele vorm amper toegankelijk was (en is) voor de Westers georiënteerde Indo's.

 

Het is dan ook verklaarbaar dat de geïnteresseerde Indo's en Nederlanders, niet verder konden doordringen dan het fysieke deel van de Pencak Silat. 

Sommigen kregen toch de kans hierin getraind te worden en werden toegelaten tot de geestelijke- of spirituele achtergrond van de Pencak Silat.

 

Het combineren van gevechtshandelingen, afkomstig uit verschillende pencak-silat stijlen en eventueel vermengd met technieken uit de Chinese cultuur, liet verschillende vechtkunsten ontstaan die door de Indo's als Pukulan werd aangeduid. Vaak een heel individueel gerichte en ontwikkelde gevechtskunst.

Het besef dat de weg van de Pukulan een andere is dan die van de traditionele Pencak silat, was terdege aanwezig bij de Indo's in die tijd.

 

Met de komst van eerste generatie Indo's, kwam dan ook de Pukulan naar Nederland.

Zelf heb ik in de jaren 70 de eer en het voorrecht gehad een beetje te mogen proeven aan de kunde van één van deze Pukulan beoefenaars. Dhr. W.L. Flohr uit Breda. Beter bekend als "paatje Flohr".

Hij noemde zijn stijl in die tijd gewoon Pukulan, zonder enige toevoeging.

Zijn Pukulan, geleerd bij pa Husin, is afkomstig van het eiland Madura.

 

In die tijd werd er getraind in de sportzaal van de toenmalige Sociale Academie te Breda en in de huiskamer en op de zolder van paatje Flohr.

 

Uiteindelijk ontstonden er, onder de supervisie van pa Flohr, twee scholen de Pukulan Madura en de Pukulan Pecutan. Respectievelijk onder leiding van wijlen Peter Valenteijn en van ondergetekende.

Pa Flohr zelf ontwierp het logo van de Pukulan Madura voor Peter en voor mij het logo van de Pukulan Pecutan .  (Pecut = zweep  /  zweepslag).

Het ontstaan van de Pukulan Pecutan